Betonnen bunker wordt prachtig paleis voor Duikteam De Oester

Duikteam De Oester gaat verhuizen. Over een aantal maanden wordt het huidige clubgebouw in Het Groene Hart ingewisseld voor een ondergrondse vergaderruimte van het voormalige zwembad. De leden van de duikvereniging zijn momenteel druk bezig met het verbouwen van hun nieuwe onderkomen. Wat nu nog een betonnen bunker is, wordt straks een prachtig paleis onder de parkheuvel waar de bijna honderd duikers gezellig samen kunnen komen.

Betonnen bunker

De imposante deuren van de oude geldkluis zwaaien open. “Daar kunnen precies drie kratten bier in”, zegt Hans Hollander, projectcoördinator Bouw van Duikteam De Oester. Bestuurslid Sipko Algra kijkt hem lachend aan in het schemerduister. De echo van vallende waterdruppels galmt door de betonnen bunker, die vroeger onderdeel was van het inmiddels gesloopte zwembad De Steur. Er moet nog veel gebeuren in het gebouw, dat de nieuwe stek van Duikteam De Oester moet worden. “We duiken onder. Dat is wel heel leuk”, merkt Algra op.

Druk aan het klussen

Donderdag 15 oktober gaf wethouder Geert Meijering officieel het startschot voor de realisatie van het nieuwe onderkomen. Meijering gaf aan blij te zijn dat de duikvereniging in samenspraak met de ambtelijke organisatie een mooi plan heeft weten te maken, waarbij een ondergrondse vergaderruimte van het voormalige zwembad nieuw leven ingeblazen wordt. De leden van de duikvereniging zijn inmiddels druk aan het klussen in hun nieuwe onderkomen, maar zo vanzelfsprekend is dat eigenlijk niet. “Het was geen gemakkelijk project”, memoreerde Meijering al toostend.

Onder de grond kruipen

De weg naar een nieuw onderkomen heeft namelijk jaren in beslag genomen. In 2011 vertrok De Oester naar twee oude noodlokalen bij het toenmalige zwembad. De intentie was om daar vijf jaar te blijven, maar het werden er negen. De belangrijkste reden? Er ging tijdens de economische crisis een streep door de beoogde verenigingsruimte van de duikclub in het nieuwe zwembad. Daarna was de bestemming van De Oester lange tijd onduidelijk. Toen Hollander net voorzitter was, ging hij als inspreker naar het Stadhuis toe om de nood van de vereniging onder het voetlicht te brengen van de gemeenteraad. “Desnoods kruipen we onder de grond”, sprak hij. Toen had hij niet kunnen bedenken dat dit daadwerkelijk zou gaan gebeuren. “Een aantal dingen zijn blijkbaar voorbestemd geweest”, glimlacht Hollander.

Onder de grond kruipen

Het schrappen van de verenigingsruimte in het nieuwe zwembad was een pijnlijk gegeven, maar achteraf leven er geen wrokgevoelens bij De Oester. “We zijn uiteindelijk onder protest akkoord gegaan, zodat de bouw van De Steur geen vertraging opliep. Maar we wilden wel de toezegging van toenmalig wethouder Pieter Treep dat wij een ander onderkomen zouden krijgen”, zegt Hollander. Die toezegging werd gedaan. Toenmalig wethouder Martin Ekker bracht in de daaropvolgende raadsperiode de voormalige vergaderruimte onder de aandacht van de duikvereniging. Hollander: “Het was echt een goed alternatief. We maken een grote stap vooruit met deze ruimte.”

Zo oversteken

Hollander en Algra zijn maar wat blij met de voormalige vergaderruimte van het oude zwembad. “Moet je kijken; wat een ruimte”, wijst Algra om zich heen. “Dat is toch gigantisch voor één euro en de bouwkosten?” Hollander vult aan: “We zijn natuurlijk ook blij dat onze locatie dichtbij het nieuwe zwembad is. De kantine van een voetbalclub zet je ook niet heel ver bij de velden vandaan.” Hollander knikt in de richting van De Steur. “Het is hemelsbreed 120 meter. We kunnen zo oversteken tussen de theorie- en praktijkles door. Een clubhuis aan de andere kant van Kampen was totaal geen realistische optie.”

Afpellen tot klokhuis

Begin oktober zijn de leden van de duikvereniging begonnen met de verbouwing van hun toekomstige onderkomen. “Veel was nog intact. Er zat een keuken om de hoek en er lag nog een plafond in. Dat moest er allemaal uit. We hebben het afgepeld tot het klokhuis; er was nog een betonnen kelderbak met binnenmuren over. Nu gaan wij weer naar buiten toe werken”, zegt Hollander. Algra: “Het merendeel van de klussen doen wij als vereniging zelf. Dat is kapitaal waard. Zo blijven we binnen het budget.”

Geluidsdicht

De werkzaamheden nemen nog zeker zes maanden in beslag. Maar als het dan klaar is, beschikt Duikteam De Oester over een clubhuis met een oppervlakte van driehonderd vierkante meter. Hierin worden twee instructieruimtes, een kantine en een compressorruimte gerealiseerd. “We hebben meerdere ruimtes, dus we kunnen meerdere activiteiten op een avond plannen. Ook kunnen we de zalen individueel verhuren aan andere verenigingen”, vertelt Hollander. Hij loopt naar een van de dikke betonnen muren toe en klopt erop. “Het is geluidsdicht, want het is 27 centimeter dik. In de ruimte hiernaast zou je een band neer kunnen zetten. Die horen wij niet”, lacht hij.

Aan de bar zitten

De grootste ruimte van het complex van De Oester staat nu nog vol met allerlei gereedschappen en bouwmaterialen. Waar nu nog twee kruiwagens, een stapel isolatieplaten en een ijzeren tafelframe staan, moet over een aantal maanden aan de bar gezeten kunnen worden. Vanaf de centrale hal moet men door de deuren waar nu al een bordje met de woorden ‘De Duiker’ op prijkt. “Zo heette de vergaderruimte in het oude zwembad”, legt Algra uit. “Maar het bordje laten wij gewoon hangen. Voorlopig wel. Dit voelt voor ons als thuiskomen.”